jedyny w swoim rodzaju

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

jedyny w swoim rodzaju (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[jɛˈdɨ̃nɨ ˈf‿sfɔjĩm rɔˈʣ̑aju], AS[i ̯edny f‿sfoi ̯ĩm roʒai ̯u], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.wygł.nazal.epenteza i ̯ przyim. nie tw. syl. wymowa ?/i
znaczenia:

fraza przymiotnikowa

(1.1) taki, który jest unikatem
odmiana:
(1.1) związek rządu,
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) jedyny, unikatowy, unikalny, szczególny, wyjątkowy
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks: Polski - Związki frazeologiczne
tłumaczenia:
źródła: