jednolicie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

jednolicie (język polski)[edytuj]

jednolicie (1.1) ubrane dzieci
wymowa:
IPA[ˌjɛdnɔˈlʲiʨ̑ɛ], AS[i ̯ednolʹiće], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

przysłówek

(1.1) w sposób jednolity, ujednolicony
odmiana:
przykłady:
(1.1) W związku z tym, że kluby nie były w stanie ustalić jednolicie, jaka informacja ma być przez Sejm rozpatrywana, będę poddawał po kolei pod głosowanie te cztery propozycje[1].
(1.1) - Na honor! - zapiał młodzieńczym głosem drugi, z tarczą jednolicie błękitną[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. jednolity
czas. ujednolicić, ujednolicać
rzecz. ujednolicenie n, jednolitość ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Kancelaria Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, 28/07/2004, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Andrzej Sapkowski, Wieża Jaskółki, 2001, Narodowy Korpus Języka Polskiego.