jednoczenie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

jednoczenie (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: jednoczyć
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zjednoczenie n, jedynak mos
czas. jednoczyć ndk., zjednoczyć dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: