jedlina

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

jedlina (język polski)[edytuj]

jedlina (1.1)
jedlina (1.2)
jedlina (1.4)
wymowa:
IPA[jɛˈdlʲĩna], AS[i ̯edlʹĩna], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ścięte gałęzie jodły
(1.2) drewno z jodły
(1.3) bot. jodła
(1.4) las jodłowy
odmiana:
(1.1-2)
(1.3-4)
przykłady:
(1.1) Przyniosłem jedliny na świąteczny stroik.
(1.2) W salonie mamy podłogę z jedliny.
(1.4) Spacerując po lesie, weszliśmy w gęstą jedlinę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. jedlinowy, jodłowy
rzecz. jodła ż, jodełka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.4) Jako las jodłowy słowo jedlina może mieć liczbę mnogą[1] lub nie[2].
tłumaczenia:
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: jodła
źródła:
  1. Bogusław Dunaj, Współczesny słownik języka polskiego, t. I, s. 559, Warszawa, Langenscheidt, 2007, ISBN 978-83-7476-264-9.
  2. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.