jebnąć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

jebnąć (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈjɛbnɔ̃ɲʨ̑], AS[i ̯ebnõńć], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ą 
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany

(1.1) wulg. mocno uderzyć[1]
(1.2) wulg. rzucić czymś[1]
(1.3) wulg. ukraść[1]

czasownik zwrotny dokonany jebnąć się (ndk. brak)

(2.1) wulg. uderzyć się
odmiana:
(1.1-3) koniugacja Va
(2.1) koniugacja Va
przykłady:
(1.1) Jebnął go tak potwornie mocno, że gość padł jak długi.
(1.2) Nudziło im się na lekcji geografii, więc jebnęli w tablicę globusem.
(2.1) Byłem mocno upity, więc idąc do domu jebnąłem się o słup.
(2.1) Przejście okazało się cholernie niskie i przez nieuwagę jebnąłem się o futrynę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) uderzyć, palnąć, grzmotnąć; wulg. pierdolnąć, pieprznąć, pierdyknąć
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. jebak mzw/mos, jebanie, zjeb
przym. jebany, jebnięty, zjebany, pojebany
czas. pojebać, zjebać dk.; jebać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło jebnąć w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.