jebaniec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

jebaniec (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[jɛˈbãɲɛʦ̑], AS[i ̯ebãńec], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) wulg. głupi lub podły mężczyzna
(1.2) wulg. ktoś zadziwiający, budzący podziw
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Ten jebaniec nas zakapował.
(1.2) Patrz jaki jebaniec, zeskoczył z dachu!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. jebanie n, jebak mzw/mos
czas. dojebać, jebać
związki frazeologiczne:
etymologia:
od jebać
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: