jeździec

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

jeździec (język polski)[edytuj]

jeździec (1.1)
wymowa:
IPA[ˈjɛ̇ʑʥ̑ɛʦ̑], AS[i ̯ėźʒ́ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) jeźdz. osoba jeżdżąca wierzchem na zwierzęciu wierzchowym; zob. też jeździec w Wikipedii

odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Adam jest bardzo doświadczonym jeźdźcem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. jeżdżenie n, jazda f, ujeżdżanie n, ujeżdżenie n, jeździectwo n
forma żeńska jeźdźczyni f
czas. przyjeżdżać, jeździć ndk., jechać ndk.
przym. jeździecki
związki frazeologiczne:
do dobrego konia trzeba dobrego jeźdźca, inaczej wkrótce się rozstaną
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: