jarka
Wygląd
jarka (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. określenie samicy jagnięcia[1][2]
- (1.2) zboże jare[1][2]
- (1.3) gw. (Babia Góra, Śląsk Cieszyński i Bukowina)[3][4][4] owca, która nie rodziła
- (1.4) gw. (Bukowina) owca albo jałówka, która po raz pierwszy ma młode[4]
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- 1 2 jarka. Słownik języka polskiego PWN. [dostęp 2013-08-14].
- 1 2 Witold Doroszewski (red.): jarka. Słownik języka polskiego PWN, 1958–1969. [dostęp 2013-08-14].
- ↑
Władysław Migdał, Łukasz Migdał, Słownictwo gwarowe w hodowli zwierząt, „Wiadomości Zootechniczne” (3/2008), s. 55. - 1 2 3 4
Hasło „jarka” w: Zbigniew Greń, Helena Krasowska, Słownik górali polskich na Bukowinie, Instytut Slawistyki PAN, Warszawa 2008, s. 94.