jałowiec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Jałowiecjałowieć

jałowiec (język polski)[edytuj]

jałowiec (1.1)
jałowiec (1.2)
wymowa:
IPA[jaˈwɔvʲjɛʦ̑], AS[i ̯au̯ovʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) bot. roślina iglasta należący do rodzaju jałowcowatych, Juniperus L.; zob. też jałowiec w Wikipedii
(1.2) kulin. owoc jałowca (1.1), przyprawa
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Przed moją szkołą podstawową rosły rozłożyste jałowce.
(1.2) Do pieczeni z dziczyzny dobrze jest dodać kilka jałowców.
składnia:
kolokacje:
(1.1) jałowiec pospolity
synonimy:
(1.1) reg. warmiński kadyk
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. jałowcówka ż
przym. jałowcowy
związki frazeologiczne:
gdzie rośnie jałowiec, dziewanna, nie pytaj, czy posag ma pannazielona ruta, jałowiec, lepszy kawaler niż wdowiec
etymologia:
pol. jałowy + -ec, od jałowej ziemi lub „jałowego”, czyli męskiego kwiatu[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Wanda Stec, Z zagadnień motywacji nazw roślin leczniczych w języku polskim i rosyjskim: nazwy motywowane warunkami środowiskowymi roślin, „Studia Wschodniosłowiańskie”, t. 13, 2013, s. 135.