język wernakularny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

język wernakularny (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. niestandardowy język określonej populacji; zob. też język wernakularny w Wikipedii
(1.2) jęz. język narodowy, rodzimy, w opozycji do łaciny służącej jako lingua franca; zob. też język wernakularny w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) narzecze, dialekt wernakularny
(1.2) język narodowy
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: