Przejdź do zawartości

język urzędowy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

język urzędowy (język polski)

[edytuj]
wymowa:
ⓘ
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. praw. język o uprzywilejowanym statusie prawnym, używany przez organy władzy i administracji państwowej w komunikacji z obywatelami; zob. też język urzędowy w Wikipedii
odmiana:
(1.1) związek zgody,
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikjęzyk urzędowyjęzyki urzędowe
dopełniaczjęzyka urzędowegojęzyków urzędowych
celownikjęzykowi urzędowemujęzykom urzędowym
biernikjęzyk urzędowyjęzyki urzędowe
narzędnikjęzykiem urzędowymjęzykami urzędowymi
miejscownikjęzyku urzędowymjęzykach urzędowych
wołaczjęzyku urzędowyjęzyki urzędowe
przykłady:
(1.1) Językiem narodowym Wysp Owczych jest farerski, ale wszystkie farerskie dzieci uczą się w szkole duńskiego, ponieważ jest to drugi język urzędowy w tym kraju.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) język
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=język_urzędowy&oldid=8639080”