isotrop

isotrop (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [izoˈtʁoːp]

^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) chem. fiz. izotropowy

odmiana:

(1.1)

(zob. deklinacja przymiotnikowa)		liczba pojedyncza			liczba mnoga
przypadek	deklinacja	m	ż	n	m ż n
Nom.	słaba mieszana mocna	der isotrope ein isotroper isotroper	die isotrope eine isotrope isotrope	das isotrope ein isotropes isotropes	die isotropen isotropen isotrope
Gen.	słaba mieszana mocna	des isotropen eines isotropen isotropen	der isotropen einer isotropen isotroper	des isotropen eines isotropen isotropen	der isotropen isotropen isotroper
Dat.	słaba mieszana mocna	dem isotropen einem isotropen isotropem	der isotropen einer isotropen isotroper	dem isotropen einem isotropen isotropem	den isotropen isotropen isotropen
Akk.	słaba mieszana mocna	den isotropen einen isotropen isotropen	die isotrope eine isotrope isotrope	das isotrope ein isotropes isotropes	die isotropen isotropen isotrope
nie stopniuje się

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Isotropisieren n, Isotropie ż, Isotropisierung ż

czas. isotropisieren

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: