Przejdź do zawartości

intuicjonizm

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

intuicjonizm (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) filoz. prąd epistemologiczny przyjmujący intuicję za podstawę poznania; zob. też intuicjonizm w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blm[1],
przykłady:
(1.1) U narodzin intuicjonizmu leżała chęć zaradzenia groźbie sprzeczności w matematyce[3].
składnia:
kolokacje:
(1.1) intuicjonizm etyczny
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. intuicyjność ż, intuicja ż, intuicjonista mos, intuicjonistka ż
przym. intuicjonistyczny, intuicyjny
przysł. intuicjonistycznie, intuicyjnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
ang. intuitionism[1] < łac. intueri[4]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
  2. 1 2 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „zmie” wymawia się alternatywnie jako „zmie” albo „źmie”.
  3. Roman Murawski, Filozofia matematyki : zarys dziejów, 1986, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  4. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „intuicjonizm” w: Encyklopedia PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN.