introligatornia
introligatornia (język polski)
[edytuj].jpg)
- wymowa:
- IPA: [ˌĩntrɔlʲiɡaˈtɔrʲɲa], AS: [ĩntrolʹigatorʹńa], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…• akc. pob. ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik introligatornia introligatornie dopełniacz introligatorni introligatorni / introligatorń[1] celownik introligatorni introligatorniom biernik introligatornię introligatornie narzędnik introligatornią introligatorniami miejscownik introligatorni introligatorniach wołacz introligatornio introligatornie
- przykłady:
- (1.1) Dysponujemy własną drukarnią offsetową i cyfrową, naświetlarnią, introligatornią, pracownią sitodruku i tampondruku.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. introligator m, introligatorka ż, introligatorstwo n
- przym. introligatorski
- przysł. introligatorsko
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bindery
- bułgarski: (1.1) книговезница ż, подвързвачница ż
- nowogrecki: (1.1) βιβλιοδετείο n
- węgierski: (1.1) könyvkötészet
- źródła:
- ↑
Hasło „Introligatornia” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
