intelletto

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

intelletto (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/in.tel.ˈlɛt.to/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) intelekt, umysł, rozum
(1.2) inteligencja
(1.3) przen. intelekt, umysł (osoba)
(1.4) daw. interpretacja, znaczenie, sens
odmiana:
(1.1-4) lp intelletto; lm intelletti
przykłady:
(1.3) È stato uno dei più grandi intelletti del diciannovesimo secolo.Był jednym z największych umysłów dziewiętnastego wieku.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) cervello, fosforo, intellezione, intelligenza, intendimento, ragione, raziocinio, razionalità
(1.3) cervello, cranio, ingegno, intelligenza, mente, testa
(1.4) interpretazione, significato, senso
antonimy:
(1.3) nullità, zero
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. intellettuale m ż, intellettualismo m, intellettualista m ż, intellettualità ż, intellettualizzazione ż, intellezione ż, intelligence ż, intelligenza ż, intellighenzia ż, intelligibile m, intelligibilità ż
czas. intellettualizzare
przym. intellettibile, intellettivo, intellettuale, intellettualista, intellettualistico, intelligente, intelligibile
przysł. intellettualisticamente, intellettualmente, intelligentemente, intelligibilmente
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. intellectus, -us < łac. intelligere
uwagi:
źródła: