innowierca

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

innowierca (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌĩnːɔˈvʲjɛrʦ̑a], AS[ĩ•novʹi ̯erca], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.gemin.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek wyznający religię inną niż osoba mówiąca lub inną niż dominująca w jakimś środowisku
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Państwo Islamskie otwarcie przyznaje się do więzienia i wykorzystywania kobiet innowierców, szczególnie jazydów.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) różnowierca, dysydent, niewierny
antonimy:
(1.1) współwyznawca
hiperonimy:
(1.1) obcy, wyznawca
hiponimy:
(1.1) giaur, goj, meches
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. innowierstwo n
przym. innowierczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. "Gazeta Wyborcza" z 31.10.2014 r. [1]