infanzia

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

infanzia (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/in.ˈfan.ʦja/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dzieciństwo
(1.2) ogół dzieci[1]
(1.3) przen. początki
odmiana:
(1.1-3) lp infanzia; lm infanzie
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) le malattie dell'infanziachoroby dziecięce
(1.2) letteratura per l'infanzialiteratura dla dziecigiardino d'infanziaprzedszkole
(1.3) l'infanzia del mondopoczątki światal'infanzia della poesia / dell'artepoczątki poezji / sztuki
synonimy:
(1.1) infantilità, prima età, puerizia
(1.2) bambini
(1.3) albori, aurora, culla, esordio, inizio, origine, primordi, principio, scaturigine
antonimy:
(1.3) declino, fine, tramonto
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. infante m ż, infantilismo m, infantilità ż
przym. infante, infantile
przysł. infantilmente
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. infantia < łac. infans, -antis
uwagi:
źródła:
  1. Hasło infanzia w: Dizionario Italiano.