infamia

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: infámiainfâmia

infamia (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ĩnˈfãmʲja], AS[ĩnfãmʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. praw. w dawnym prawie polskim: kara polegająca na sądowym pozbawieniu czci i praw obywatelskich
(1.2) przest. pozbawienie kogoś dobrego imienia, czyn niegodny, haniebny narażający na utratę dobrego imienia
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) niesława, hańba, sromota
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. infamis m
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. infamianiesława
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

infamia (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[ĩɱ.'fa.mja]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hańba
(1.2) podłość, nikczemność
odmiana:
(1) lm infamias
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) deshonra, descrécdito
(1.2) maldad, vileza
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. infamar
przym. infame, infamatorio, infamante
rzecz. infamación
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. infamia
uwagi:
źródła:

infamia (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) hańba, niesława, infamia
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. infamar
przym. infame, infamante
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

infamia (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) niesława, hańba[1]
(1.2) bezecność
(1.3) obraza, obelga
odmiana:
(1) infami|a, ~ae (deklinacja I)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. infamo
przym. infamis
przysł. infamiter
rzecz. infamatio ż, infamator m
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. infamis < łac. in- + fama
uwagi:
źródła:
  1. Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 2013, ISBN 978-83-257-0542-8, s. 335.

infamia (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/inˈfamja/
podział przy przenoszeniu wyrazu: in•fa•mia
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hańba, niesława, infamia
(1.2) niegodziwość, nikczemność, podłość
(1.3) oszczerstwo, obelga
(1.4) pot. żart. paskudztwo, ohyda
odmiana:
(1.1-4) lp infamia; lm infamie
przykłady:
(1.3) Le sue parole sono un'infamia.Jego/Jej słowa oszczerstwem.
(1.4) Questo quadro è un'infamia.Ten obraz to paskudztwo.
składnia:
kolokacje:
(1.2) commettere infamiepopełnić niegodziwości
synonimy:
(1.1) abiezione, abominio, disdoro, disonore, ignominia, infamità, onta, vergogna
(1.2) carognata, infamità, iniquità, nefandezza, ribalderia, scellerataggine, scelleratezza
(1.3) calunnia, contumelia
(1.4) abominio, obbrobrio, orrore, porcheria, scempio, schifo
antonimy:
(1.1) onorabilità, onore, stima
(1.4) capolavoro, gioiello
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. infamità ż, infamatore m, infamatrice ż
czas. infamare, infamarsi
przym. infame, infamante, infamato, infamatorio, infamatore
przysł. infamemente
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. infamia < łac. infamis < łac. in- + fama
uwagi:
źródła: