induce

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

induce (język angielski)[edytuj]

wymowa:
IPA/ɪnˈd(j)uːs/, X-SAMPA: /In"d(j)u:s/
wymowa amerykańska ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) wywoływać, wywołać
(1.2) fiz. indukować
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. inducement
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

induce (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[ĩn̩.ˈdu.θe]
IPA[ĩn̩.ˈdu.se] (dialekty z utożsamieniem s-z)
znaczenia:

czasownik, forma fleksyjna

(1.1) 3. os. lp (él, ella, usted) czasu teraźniejszego (presente) trybu oznajmującego (indicativo) od inducir
(1.2) 2. os. lp () trybu rozkazującego (imperativo) od inducir
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: