Przejdź do zawartości

indicatiu

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
or. IPA: [in.di.kəˈtiw]
occ. IPA: [in.di.kaˈtiw]
mall. IPA: [indikətíw][1]
val. IPA: [indikatíw][1]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) gram. tryb oznajmujący, tryb orzekający

przymiotnik

(2.1) wskazujący
odmiana:
(1.1) lp indicatiu; lm indicatius
(2.1) lp indicatiu m, indicativa ż; lm indicatius m, indicatives ż
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) mode indicatiu
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. indicativus[2]
uwagi:
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „indicatiu” w: Antoni Maria Alcover, Francesc de Borja Moll, Diccionari català-valencià-balear, 1962.
  2. Hasło „indicatiu” w: Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Gran Enciclopèdia Catalana.