inbringa

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

inbringa (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) przynosić (zysk, dochód)[1]
odmiana:
(1.1) att inbringa, inbringar, inbringade, inbringat, inbringa!
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 217.