impertynent

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

impertynent (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌĩmpɛrˈtɨ̃nɛ̃nt], AS[ĩmpertnẽnt], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba zachowująca się niegrzecznie, arogancko, obraźliwie lub bezczelnie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nie powinni wpuszczać takich impertynentów.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) arogant, hucpiarz, tupeciarz, zuchwalec
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. impertynencja ż
forma żeńska impertynentka ż
przym. impertynencki
przysł. impertynencko
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. impertinent[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.