impertynent
Wygląd
impertynent (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik impertynent impertynenci dopełniacz impertynenta impertynentów celownik impertynentowi impertynentom biernik impertynenta impertynentów narzędnik impertynentem impertynentami miejscownik impertynencie impertynentach wołacz impertynencie impertynenci depr. M. i W. lm: (te) impertynenty
- przykłady:
- (1.1) Nie powinni wpuszczać takich impertynentów.
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. impertynencja ż
- forma żeńska impertynentka ż
- przym. impertynencki
- przysł. impertynencko
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. impertinent[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) impertinent person
- esperanto: (1.1) impertinentulo
- hiszpański: (1.1) impertinente m
- jidysz: (1.1) שייגעץ m (szejgec)
- niemiecki: (1.1) Flegel m
- włoski: (1.1) impertinente m
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.