imienniczka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

imienniczka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌĩmʲjɛ̇̃ɲˈːiʧ̑ka], AS[ĩmʹi ̯ė̃•ńička], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal.akc. pob.gemin.i → j  ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta lub dziewczyna mająca takie samo imię lub nazwisko, jak inna osoba
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Moja imienniczka w pracy powiedziała, że nie obchodzi imienin.
składnia:
kolokacje:
(1.1) moja imienniczka
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. imię n, imieniny nmos
forma męska imiennik m
przym. imienny
przysł. imiennie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: imiennik
źródła: