Przejdź do zawartości

imieć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

imieć (język polski)

[edytuj]
wymowa:
[uwaga 1] IPA: [ˈĩmʲjɛ̇t͡ɕ], AS: [ĩmʹi ̯ėć], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• i → j 
znaczenia:

czasownik

(1.1) stpol. począć
(1.2) stpol. mieć[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
  1. ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „imieć” w: Słownik polszczyzny XVI wieku. Edycja internetowa, Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk, 2010–, ISBN 978-83-65573-85-8.
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=imieć&oldid=8746607”