idzie luty, podkuj buty

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

idzie luty, podkuj buty (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈiʥ̑ɛ ˈlutɨ ˈpɔtkuj ˈbutɨ], AS[iʒ́e luty potkui ̯ buty], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw. wymowa ?/i
znaczenia:

przysłowie polskie

(1.1) gdy nadchodzi najmroźniejszy miesiąc w roku, trzeba mieć solidne buty, aby nie ślizgać się po lodzie
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) spyta cię luty: masz li buty?
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Słownik frazeologiczny PWN z Bralczykiem w opracowaniu Elżbiety Sobol, PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-85-01-15224-6