idylla

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

idylla (język polski)[edytuj]

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. sielankowe życie
(1.2) liter. pogodny liryk opiewający uroki życia na wsi
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Idylla maleńka taka: / Wróbel połyka robaka, / Wróbla kot dusi niecnota, / Pies chętnie rozdziera kota[1]
(1.2) Autorstwo tych idyll przypisywano Konopnickiej.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) sielanka, ekloga, bukolika, skotopaska
antonimy:
hiperonimy:
(1.2) utwór
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. idylliczność ż, idyllizm m, idyllista m, idyllik m
przym. idylliczny
przysł. idyllicznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. īdyllium < gr. εἰδύλλιον < gr. εἶδοςforma, kształt
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Mikołaj Biernacki-Rodoć, [ Idylla maleńka taka]