idiotyczność

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

idiotyczność (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co jest idiotyczne
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) niedorzeczność
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. idiota m, idiotka ż, idiotyzm m, idioctwo n, idiocenie n, zidiocenie n
czas. idiocieć ndk., zidiocieć dk.
przym. idiotyczny, zidiociały
przysł. idiotycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: