identyfikator

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

identyfikator (język polski)[edytuj]

identyfikator (1.1)
identyfikator (1.1)
wymowa:
IPA[ˌidɛ̃ntɨfʲiˈkatɔr], AS[idẽntyfʹikator], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) plakietka z imieniem i nazwiskiem, często ze zdjęciem, służąca do określenia tożsamości danej osoby
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. identyfikacja ż, identyfikowanie n, zidentyfikowanie n
czas. zidentyfikować dk., identyfikować ndk.
przym. identyfikatorowy, identyfikacyjny, identyfikowalny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: