identyfikacja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

identyfikacja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌidɛ̃ntɨfʲiˈkaʦ̑ʲja], AS[idẽntyfʹikacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. stwierdzenie czyjejś tożsamości, ustalenie jednakowości czegoś w porównaniu z czymś[1]
(1.2) psych. utożsamianie się z kimś, współodczuwanie; przeżywanie przez kogoś czegoś bezpośrednio jego niedotyczącego tak, jak ktoś inny, kogo to dotyczy naprawdę
(1.3) psych. socjol. utożsamianie się osoby bądź grupy z wartościami i stylem innej osoby lub grupy
odmiana:
(1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) identyfikacja sprawcy / pisma / odcisków palców
(1.3) identyfikacja grupowa / kulturowa
synonimy:
(1.1) rozpoznanie, rozpoznawanie, utożsamienie, ustalenie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. identyfikator mrz, identyfikowanie n, zidentyfikowanie n
czas. zidentyfikować dk., identyfikować ndk.
przym. identyfikatorowy, identyfikacyjny, identyfikowalny
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. identification
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.