hundur

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: hündür

hundur (język farerski)[edytuj]

hundur (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pies[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Sandra Choron, Harry Choron, Planet Dog: A Doglopedia, Houghton Mifflin Harcourt, 2005, s. 32.

hundur (język islandzki)[edytuj]

hundur (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pies
(1.2) obraź. pies
odmiana:
(1.1) lp hund|ur, ~, ~i, ~s (~urinn, ~inn, ~inum, ~sins); lm ~ar, ~a, ~um, ~a (~arnir, ~ana, ~unum, ~anna)
przykłady:
(1.1) Hundar eru á margan hátt hættulegri dýr en kettir.Psy pod wieloma względami bardziej niebezpieczne od kotów.
składnia:
kolokacje:
(1.1) hundur bítir/geltir → pies gryzie/szczeka; hundakofi, sporhundur, varðhundur
synonimy:
(1.1) rakki, seppi, hvolpur
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
rauðir hundar, það hljóp í hana hundur/það er hundur í honum; przysłowie: þar liggur hundurinn grafinn
etymologia:
st.nord. hundr << pragerm. *xunđaz; por. far. hundur, szw. hund, duń. hund, nbk. hund, swn. hunt (niem. Hund), st.ang. hund (ang. hound), st.fryz. hund, hol. hond, goc. 𐌷𐌿𐌽𐌳𐍃 (hunds)
uwagi:
źródła: