hranice

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

hranice (język czeski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) granica (jednostki administracyjnej lub jakiegoś obszaru)
(1.2) granica czegoś, limit
(1.3) stos
(1.4) bariera
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) hranice oblasti • hranice správní • hranice vnitrostátní • kontroly na hranicích • na evropských hranicích • přechod hranic • překročit hranici • státní/teritoriální/vnější/vnitřní hranice • vymezovat hranice • znečišťování překračující hranice
(1.2) horní hranice cenyžít na hranici chudoby
(1.3) upálit na hranici → spalić na stosie
(1.4) etická hranice • překročena hranice
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. hraničář m, pohraničí n, příhraničí n, zahraničí n
czas. hraničit
przym. hraniční
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: