hipokryzja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

hipokryzja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌçipɔˈkrɨzʲja], AS[χʹipokryzʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) postawa osoby, która postępuje sprzecznie z deklarowanymi przez siebie zasadami moralnymi w celu osiągania korzyści lub przedstawienia siebie w lepszym świetle; zob. też hipokryzja w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jego życie nasycone było kłamstwami i hipokryzją.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dwulicowość, podwójna moralność, fałszywość, faryzeizm, faryzejstwo, faryzeuszostwo, obłuda, przewrotność, udawanie, zakłamanie
antonimy:
(1.1) prostolinijność, prostoduszność, szczerość, otwartość
hiperonimy:
(1.1) nieszczerość
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. hipokryta m, hipokrytka f
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) franc. hypocrisie, łac. hypocrisis, z gr. ὑπόκρισις (hypókrisis)[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło hipokryzja w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.