hinterlegen

hinterlegen (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [hɪntɐˈleːɡn̩] IPA: [hɪntɐˈleːktə] IPA: [hɪntɐˈleːkt]

^{ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ}

znaczenia:

czasownik słaby, nierozdzielnie złożony

(1.1) deponować, zdeponować, zostawiać, zostawić

czasownik słaby, rozdzielnie złożony

(2.1) reg. kłaść z tyłu/do tyłu, położyć z tyłu/do tyłu

odmiana:

(1.1) hinterlegen, hinterlegte, hinterlegt (haben)

(2.1) hinterlegen, legte hinter, hintergelegt (haben)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Hinterlegen n, Hinterlage ż, Hinterlegung ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: legen • ablegen • anlegen • auferlegen • auflegen • auslegen • belegen • beilegen • darlegen • davorlegen • durchlegen • einlegen • erlegen • festlegen • fortlegen • herlegen • hereinlegen • herumlegen • hineinlegen • hinlegen • hinterlegen • hinzulegen • loslegen • nachlegen • niederlegen • reinlegen • umlegen • untereinanderlegen • unterlegen • übereinanderlegen • überlegen • verlegen • voreinanderlegen • vorlegen • vorverlegen • weglegen • zerlegen • zueinanderlegen • zulegen • zurücklegen • zurückverlegen • zusammenlegen

źródła: