hinterlegen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

hinterlegen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[hɪntɐˈleːɡn̩] ?/i IPA[hɪntɐˈleːktə] IPA[hɪntɐˈleːkt]
znaczenia:

czasownik słaby, nierozdzielnie złożony

(1.1) deponować, zdeponować, zostawiać, zostawić

czasownik słaby, rozdzielnie złożony

(2.1) reg. kłaść z tyłu/do tyłu, położyć z tyłu/do tyłu
odmiana:
(1.1)[1] hinterleg|en, hinterlegte, hinterlegt (haben)
(2.1)[2] hinterleg|en, legte hinter, hintergelegt (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Hinterlage ż, Hinterlegung ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: legenablegenanlegenauflegenauslegenbelegenbeilegendarlegendurchlegeneinlegenerlegenherlegenhinlegenhinterlegen nachlegenumlegenunterlegenüberlegenverlegenvorlegenweglegenzerlegenzulegenzurücklegen
źródła: