himalaizm

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

himalaizm (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌçĩmaˈlajism̥], AS[χʹĩmalai ̯ism̦], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.nazal.epenteza i ̯ akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wspinaczka wysokogórska uprawiana w Himalajach; zob. też himalaizm w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) himalaizm zimowy • himalazim kobiecy
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Himalaje, himalaista m, himalaistka ż
przym. himalaistyczny, himalajski
związki frazeologiczne:
etymologia:
od nazwy własnej Himalaje[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo „-źmie”.
  2. Bogusław Nowowiejski, Pierwiastek onomastyczny w polskiej terminologii sportowej, „Poznańskie Studia Polonistyczne”, „Seria językoznawcza”, t. 19 (39), z. 2, s. 27.