heurystyka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

heurystyka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[xɛwˈrɨstɨka], AS[χeu̯rystyka], zjawiska fonetyczne: u → ł akc. na 3 syl. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) log. umiejętność wykrywania nowych faktów oraz znajdywania związków między faktami, zwłaszcza z wykorzystaniem hipotez; zob. też heurystyka w Wikipedii
(1.2) inform. pot. algorytm heurystyczny, czyli znajdujący przybliżone rozwiązanie problemu optymalizacyjnego.
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) To tylko heurystyka, więc nie ma zbyt mocnych podstaw matematycznych, ale wyniki prawie optymalne.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. heurystyczny
przysł. heurystycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. heuristique < gr. εὑρίσκω (heurískō) → znajdować
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: