hetycki

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

hetycki (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) staroż. dotyczący Hetytów, ludu, który około XVII wieku p.n.e. stworzył potężne państwo z centrum w Hattusa w Anatolii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) jęz. wymarły język z podrodziny anatolijskiej języków indoeuropejskich; zob. też Język hetycki w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Syria była wielkim węzłem komunikacyjnym. To tutaj spotykały się wszystkie drogi, to tutaj stykały się pierwiastki greckie, hetyckie, huryckie, mezopotamskie i egipskie.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) nesycki
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Hetyta mos
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Martin Litchfield West, Wschodnie oblicze Helikonu: pierwiastki zachodnioazjatyckie w greckiej poezji i micie, str. 33.