heid

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

heid (język staronordyjski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) błyszczący, lśniący, migotliwy, promienny, świecący
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

heid (język szkocki)[edytuj]

wymowa:
IPA/hid/
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) anat. głowa
odmiana:
(1.1) lm heids
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zdrobn. heidie
przym. heidy
związki frazeologiczne:
etymologia:
średnioang. heed
uwagi:
źródła: