harpia
Wygląd
harpia (język polski)
[edytuj]
- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) ornit. Harpia harpyja[1], duży ptak drapieżny z latynoamerykańskiej strefy tropikalnej[2]; zob. też harpia wielka w Wikipedii
- (1.2) mit. złośliwy starogrecki kobiecy demon wichru i burzy, w ptasiej postaci porywający dusze zmarłych i będący narzędziem kary bogów wobec ludzi[2][3]; zob. też harpie (mitologia) w Wikipedii
- (1.3) przen. pejor. kobieta okrutna, wyrachowana[4], istota drapieżna, nienasycona[5]; także osoba natarczywa, natrętna, namolna, nękająca, udręczająca sobą kogoś
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik harpia harpie dopełniacz harpii harpii/harpij celownik harpii harpiom biernik harpię harpie narzędnik harpią harpiami miejscownik harpii harpiach wołacz harpio harpie
- przykłady:
- (1.1) Od sześciu lat handluje zwierzętami znad Amazonki i trzy razy do roku przywozi mrówkojady, tukany i harpie do Hawru i Hamburga[6].
- (1.3) Spragniona towarzystwa rzuciłam się na pana jak harpia. Mam nadzieję, że mi pan wybaczy[7].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1-3) napadać / rzucać się jak harpia
- synonimy:
- (1.3) jędza, dręczycielka, ksantypa, sekutnica, okrutnica
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) harpy eagle; (1.2) harpy; (1.3) harpy
- duński: (1.1) harpy w; (1.2) harpy w; (1.3) harpe w
- francuski: (1.1) harpie ż; (1.2) harpie ż; (1.3) harpie ż
- hiszpański: (1.1) arpía ż, harpía ż; (1.2) arpía ż, harpía ż; (1.3) arpía ż, harpía ż, bruja ż
- niemiecki: (1.1) Harpyie ż; (1.2) Harpyie ż
- rosyjski: (1.1) гарпия ż; (1.2) гарпия ż; (1.3) гарпия ż
- włoski: (1.1) aquila arpia ż; (1.2) arpia ż; (1.3) arpia ż
- źródła:
- ↑
Hasło „Harpia harpyja” w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia. - 1 2 Słownik wyrazów obcych, red. Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-11487-8.
- ↑ Władysław Kopaliński, Słownik mitów i tradycji kultury, t. 1 (A-J), Wyd. HPS/Rzeczpospolita, Warszawa 2007, ISBN 978-83-60688-75-5, s. 398-399.
- ↑ Słownik języka polskiego, praca zbiorowa, pod red. Elżbiety Sobol, Wydawnictwo naukowe PWN, Warszawa 2007, ISBN 978-83-01-14627-6.
- ↑
Hasło „harpia” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. II: H—M, Nakładem prenumeratorów i kasy im. Mianowskiego, Warszawa 1902, s. 20. - ↑ Arkady Fiedler, Ryby śpiewają w Ukajali, Wyd. Iskry, Warszawa 1957, s. 11.
- ↑ Ryszard Ćwirlej, Zaśpiewaj mi kołysankę, Wyd. Czwarta Strona, Poznań 2020, s. 466.
harpia (język baskijski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- 1 2
Hasło „harpia” w: Euskaltzaindia: Hiztegi Batua, 2016.