harmider

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

harmider (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hałas w połączeniu z zamieszaniem
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) narobić harmidru / robić harmider
synonimy:
(1.1) gwar, hałas, larum, mętlik, rwetes, tumult, wrzawa, zamieszanie, zgiełk
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) ros. < tatar. < prawdop. pers. ɣarmīdan → kłócić się, sprzeczać się, gniewać się, ryczeć[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Rozwadowski, Z dziejów polskich wyrazów i zwrotów, „Język Polski” nr 4/1913, s. 107.