hańbienie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

hańbienie (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) okrywanie kogoś lub czegoś hańbą
(1.2) przest. dokonywanie na kimś gwałtu
odmiana:
(1.1-2) blm,
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) gwałcenie
antonimy:
(1.1) niehańbienie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pohańbienie n, zhańbienie n, haniebność ż, hańba ż
czas. zhańbić dk., pohańbić dk., hańbić ndk.
przym. haniebny
przysł. haniebnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
rzecz. odczas. od: hańbić
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: