gwarancja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

gwarancja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɡvaˈrãnʦ̑ʲja], AS[gvarãncʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) poręczenie, rękojmia, zapewnienie o czymś[1]
(1.2) ekon.  hand.  zobowiązanie producenta lub sprzedawcy do bezpłatnej naprawy lub wymiany danego wyrobu (w razie pojawienia się w nim w określonym czasie jakichś wad)[1]; zob.  też gwarancja w Wikipedii
(1.3) ekon.  hand.  odpowiedzialność zaciągana przez osobę trzecią, zapewniająca wierzyciela o dotrzymaniu zobowiązania dłużnika wobec wierzyciela[1]
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Spróbuj pomarańczę. Daję ci gwarancję, że nie będziesz żałował.
(1.2) Przedwczoraj minęła mi gwarancja na lodówkę, a ona akurat dzisiaj musiała się zepsuć.
(1.3) Jeśli wzięłaś gwarancję za Marka, to znaczy, że jeśli on nie spłaci długu w terminie, to ty będziesz musiała zamiast niego go płacić.
składnia:
(1.1-3) dawać ~ę • wziąć/brać za kogoś
(1.2) ~a minęła/skończyła się/wygasła
kolokacje:
(1.3) gwarancja bankowa
synonimy:
(1.1-3) daw.  garancja[2]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  gwarant, gwarantowanie
przym.  gwarancyjny, gwarantowany
czas.  gwarantować ndk. , zagwarantować dk. 
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-3) starop.  gwar (poręczenie w sądzie)[1], od śwn.  gewër[1]; wg franc.  garantie[1]; z śr.łac.  guarantia[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 hasło gwarancja w: Wielki słownik wyrazów obcych, praca zbiorowa, pod red. Mirosława Bańki, s. 470, Warszawa, PWN, 2008, ISBN 978-83-01-14455-5.
  2. 2,0 2,1 hasło gwarancja w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. I, s. 947, Warszawa 1900–1927.