gucken

gucken (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [ˈɡʊkŋ̩]

^{ⓘ ⓘ}

znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) pot. płnniem. patrzeć, spoglądać, spojrzeć

odmiana:

(1.1) gucken (guckt), guckte, geguckt (haben)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) kucken

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) sehen

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Gucken n

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: gucken • angucken • ausgucken • begucken • durchgucken • ferngucken • herausgucken • hereingucken • herumgucken • hinausgucken • hineingucken • hochgucken • nachgucken • rausgucken • umgucken • vergucken • vorgucken • weggucken • zugucken

źródła: