grodzić

grodzić (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. ogrodzić, przegrodzić, zagrodzić)

(1.1) oddzielać coś od otoczenia za pomocą ogrodzenia

(1.2) stanowić ogrodzenie; być barierą

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. grodzenie n, grodzisko n

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) fence; (1.2) block
• białoruski: (1.1) гарадзіць
• bułgarski: (1.1) ограждам; (1.2) преграждам
• czeski: (1.1) ohrazovat, hradit; (1.2) přehrázet
• niemiecki: (1.1) einzäunen; (1.2) versperren
• serbski: (1.1) ограђивати; (1.2) преграђивати
• słowacki: (1.1) ohradzovať, hradiť; (1.2) prehradzovať
• ukraiński: (1.1) городити; (1.2) перегороджувати

źródła: