grenzen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

grenzen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɡʀɛnʦn̩] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) graniczyć (przylegać)
(1.2) graniczyć (być podobnym)
odmiana:
(1.1-2)[1] grenz|en (grenzt), grenzte, gegrenzt (haben)
przykłady:
(1.1) Im Osten grenzt Polen an Litauen, Weißrussland und an die Ukraine.Na wschodzie Polska graniczy z Litwą, Białorusią i Ukrainą.
(1.1) Evas Sparsamkeit grenzt an Geiz.Oszczędność Ewy graniczy ze skąpstwem.
składnia:
(1.1) grenzen an + Akk.
(1.2) grenzen an + Akk.
kolokacje:
(1.2) an die Schweiz / die Ukraine / die Türkei grenzen • an Deutschland / Frankreich / Österreich / Portugal / Polen / Russland / Spanien grenzen
(1.2) an ein Wunder grenzen
synonimy:
(1.1) benachbart sein
(1.2) ähneln, nahekommen
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Grenze ż
przym. grenzenlos
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: grenzenabgrenzenangrenzenausgrenzenbegrenzeneingrenzenentgrenzenumgrenzen
źródła: