granatnik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: granátnikgranátník

granatnik (język polski)[edytuj]

granatnik (1.1)
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wojsk. broń palna mająca długą lufę, służąca do wystrzeliwania granatów; zob. też granatnik w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Na trzeciorzędne odcinki posyła się trzeciorzędne oddziały, wyposażone w zdezelowane samochody, rakietnice jako substytut radiostacji i butelki z benzyną w zastępstwie granatników[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. granat m, granatek mzw/mrz
przym. granatowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. granat + -nik
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Artur Baniewicz, Afrykanka, 2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.