gofr

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

gofr (język polski)[edytuj]

gofry (1.1)
gofr (1.1) z dodatkami
wymowa:
IPA[ɡɔfr̥], AS[gofr̦], zjawiska fonetyczne: wygł.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy

(1.1) kulin. wafel z ciasta naleśnikowego spożywany na ciepło, często z dodatkami; zob. też gofr w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Uwielbiam gofry z bitą śmietaną.
składnia:
kolokacje:
(1.1) gofr z dżemem / owocami / bitą śmietaną / polewą czekoladowąpiec / upiec / jeść / zjeść gofra
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gofrownica ż, gofrowanie n
czas. gofrować ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. gaufre → „plaster miodu”, „wafel[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło gofr w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. Hasło Gofr (a nie: gofer) w: Maciej Malinowski, Obcy język polski.