gołota

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

gołota (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɡɔˈwɔta], AS[gou̯ota] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rzad. ludzie biedni[1][2]
(1.2) daw. człowiek biedny[1][2][3]; człowiek nie posiadający żadnego mienia[3][4]; człowiek pozbawiony mienia[3]
(1.3) daw. uboga szlachta nie posiadająca majątku ziemskiego[1][4]; zob. też gołota w Wikipedii
(1.4) daw. zubożały szlachcic, nie posiadający majątku ziemskiego[1]
(1.5) daw. golizna[2][5]
odmiana:
(1.1-5) [1]
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) biedota, gmin, ubodzy
(1.2) daw. hołota[2], daw. gołotka[2], daw. hultaj, nieosiadły, daw. obdartus[3][5]
(1.5) daw. gołość
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Hasło gołota w: Słownik języka polskiego, red. Witold Doroszewski, t. II, s. 1224, Państwowe Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1958–1969.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Samuel Bogumił Linde, Słownik języka polskiego, t. 1, s. 742-743, Warszawa, Drukarnia XX. Piiarów, 1807-1814.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło gołota w: Stanisław Bąk, Maria Renata Mayenowa, Franciszek Pepłowski i in., Słownik polszczyzny XVI wieku, t. 7, s. 529-530, PAN, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1966–.
  4. 4,0 4,1 Hasło Gołota w: Zygmunt Gloger, Encyklopedia staropolska, t. II, 1900–1903.
  5. 5,0 5,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło gołota w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. 1, s. 869, Warszawa 1900–1927.