gnida

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

gnida (język polski)[edytuj]

gnida (1.1)
wymowa:
IPA[ˈɟɲida], AS[ǵńida], zjawiska fonetyczne: zmięk. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jajo wszy; zob. też gnida w Wikipedii
(1.2) przen. obraź. osoba podła, fałszywa, złośliwa
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
gnida dworska
etymologia:
prasł. *gnidajajo wszy przyczepiony do włosów[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „gnida” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.

gnida (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni i nieprzechodni

(1.1) trzeć, pocierać

czasownik nieprzechodni

(2.1) skąpić, sknerzyć

czasownik zwrotny gnida sig

(3.1) trzeć się, pocierać się
odmiana:
(1-2) att gnida, gnider, gned, gnidit, gnid!
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) gnida händernazacierać ręcegnida fiolenrzępolić na skrzypcach
synonimy:
(1.1) gnugga, gno, polera
(2.1) snåla, gneta, spara
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gnidare, gnideri
przym. gnidig, gniden
związki frazeologiczne:
fraza czasownikowa gnida och spara
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Czasowniki nieregularne w języku szwedzkim
źródła: