gnarować

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

gnarować (język polski)[edytuj]

wymowa:
[uwaga 1] IPA[ɡnaˈrɔvaʨ̑], AS[gnarovać]
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) st.pol. utrzymywać się

czasownik zwrotny niedokonany gnarować się

(2.1) st.pol. żywić się[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gnarowanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem.[1]
uwagi:
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: utrzymywać się
(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: żywić się
źródła:
  1. 1,0 1,1 Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 137.