gnębiciel

gnębiciel (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś, kto gnębi innych; ten, który zachowuje się okrutnie w stosunku do kogoś

odmiana:

przykłady:

(1.1) Gnębiciele narodu zostali obaleni.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) ciemięzca, ciemiężyciel, dręczyciel, oprawca, prześladowca, tyran

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. gnębić ndk.

rzecz. gnębienie n

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) oppressor, tormentor, (w szkole) bully
• francuski: (1.1) oppresseur m
• hiszpański: (1.1) opresor m
• łaciński: (1.1) oppressor m
• niemiecki: (1.1) Unterdrücker m
• starogrecki: (1.1) καταθλίβων m (katathlíbōn)
• szwedzki: (1.1) förtryckare w
• ukraiński: (1.1) гнобитель m
• włoski: (1.1) oppressore m

źródła: